در نهايت امر، حكومت عدالت، يعني حكومت ارزش‌هاي انساني كه در تعبيرات اسلامي از آن به حكومت حضرت مهدي (عج) تعبير شده است، مستقر خواهد شد و از حكومت نيروهاي باطل، خودخواهانه و خودگرايانه اثري نخواهد ماند.

به مناسبت فرارسيدن ماه شعبان و ايام ولادت امام حسين (ع)، چند روايت از امام سوم شيعيان درباره حكومت جهاني و برقراري عدالت مهدوي در جهان را بازگو مي‌كنيم.

به گزارش خبرگزاري فارس، امام حسين (ع) به واسطه مأموريت بزرگي كه در راه اصلاح دين اسلام داشت و سرافرازي در اجراي آن از جايگاه خاصي نزد شيعيان، ديگر مسلمانان و حتي پيروان اديان ديگر دارد.

خالي از از لطف نيست كه در ماه شعبان كه ميلاد اين امام همام و همچنين ميلاد منجي عالم بشريت امام مهدي (عج) در آن اتفاق افتاده است، چند حديث و روايت امام حسين (ع) درباره حكومت جهاني امام مهدي (عج) مرور كنيم.

امام حسين (ع) فرمود: «قال الحسين (ع) لو قد قام المهدي لا نكره ا لناس، لانه يرجع اليهم شابا و هم يحسبونه شيخا كبيرا» (1) 

(هنگامي كه حضرت مهدي قيام كند مردم او را نشناسند و منكر او خواهند بود، زيرا به صورت جواني بيايد و در حالي كه مردم گمان دارند كه او پير سالخورده اي است) 

همچنين امام حسين (ع) فرمود: «دخلت انا واخي علي جدي رسول الله (ص) فاجلسني علي فخذه واجلس اخي الحسن علي فخذه الاخري ثم قال لنا. بابي انتما من امامين صالحين اختاركما الله مني ومن ابيكما وامكما واختار من صلبك يا حسين تسعه ائمه تاسعهم قائمهم كلهم في الفضل و المنزله سواء» (2) 

(روزي من و برادرم بر جدم رسول خدا (ص) وارد شديم. خدا مرا روي ران خود نشاند و برادرم حسن را بر ران ديگر، سپس به ما فرمود: پدرم فداي شما، شما دو امام صلاحيد، كه حق تعالي اختيار فرموده شما را از من و از پدر شما و مادر شما و از نسل تو اي حسين، نه امام در ازل برگزيده كه نهم ايشان امام قائم است كه همه آنان در فضل و منزلت يكسانند)
عبدالله بن عمر از شيعيان امام حسين (ع) مي‌گويد: شنيدم از حسين بن علي (ع) كه مي‌فرمود: «لو لم يبقي من الدّنيا الا يوم واد لطول الله عزوجل ذلك اليوم حتي يخرج رجل من ولدي يملاها عدلا وقسطا كما ملئت جورا و ظلما، كذلك سمعت رسول الله (عليه السلام) يقول» (3) 

(اگر جز يك روز از عمر دنيا نمانده باشد خداوندآن روز را چندان دراز گرداند، تا مردي ازاولاد من قيام كند و زمني را پر از عدل و داد نمايد، چنان كه پر از ظلم و ستم شده باشد، همچنين همين سخن را از رسول خدا (ص) شنيدم)
همچنين مردي از هَمْدان مي‌گويد: شنيدم از امام حسين (ع) كه مي‌فرمود: «قائم هذه الامه هو اتاسع من ولدي وهو صاحل الغيبه و هو الذي يقسم ميراثه وهو حي» (4) 

(قائم اين امت كه نهمين فرزند من است و هم اوست كه از نظرها غائب شود و در حال حيات، ميراث خود را تقسيم مي‌كند)
امام حسين (ع) در زماني ديگر مي‌گويد: «في التاسع من ولدي سنه من يوسف وسنه من موسي بن عمران وهو قائمنا اهل البيت يصلح الله تبارك وتعالي امره في ليله واحده» (5) 

(در نهمين فرزندم سنتي از يوسف و سنتي از موسي بن عمران است و او قائم ما اهل بيت است كه خداوند در يك شب كار او را اصلاح مي كند) 

اين سخن امام حسين (ع) اشاره به اين موضوع دارد كه خداوند وسائل ظهور حضرت امام مهدي (عج) را فراهم آورده و ياران او را به گردش جمع مي‌كند.

---------------
پي‌نوشت‌ها:
(1) اثبات‌الهدي، ج7، ص 215، نقل از عقدالدر
([2) كشف‌الغمه، ج 3، ص 425
(3) بحارالانوار، ج 51، ص 133
(4) همان ماخذ
(5) بحارالانوار، ج 51، 132

آیت‌الله وحید خراسانی در قسمتی از کتاب ارزشمندشان تحت عنوان آشنایی با اصول دین درقسمت مربوط به امام زمان(عج) مرقوم داشته اند:

هرچند امام زمان (علیه السلام) غایب ازانظار است، و این غیبت موجب محروم شدن امّت از قسمتى ازبركات وجود آن حضرت است كه متوقف بر ظهور است، ولى قسمتى از فیوضات ، وابسته به ظهور نیست.

او همچون آفتابى است كه ابرغیبت نمى تواند مانع تأثیر اشعّه وجود او در قلوب پاكیزه شود، مانند اشعّه خورشید كه در اعماق زمین جواهر نفیسه را مى پروراند، و حجاب ضخیم سنگ و خاك مانع استفاده آن گوهر از آفتاب نمى شود.

و چنان كه بهره مند شدن از الطاف خاصّه خداوند به دو طریق میسّر است:

اوّل: جهاد فى الله ، به تصفیه نفس از كدورتهایى كه مانع از انعكاس نور عنایت اوست.

دوم: اضطرار ، كه رافع حجاب بین فطرت و مبدأ فیض است : ( أَمَّن یجِیبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ وَ یكْشِفُ السُّوءَ ) ; همچنین استفاده از واسطه فیض خدا كه اسم اعظم و مَثَل اعلاى اوست نیز به دو طریق ممكن است:

اوّل : تزكیه فكرى و خلقى و عملى كه فرمود : « اما تعلم أن أمرنا هذا لاینال إلاّ بالورع ».

دوم : انقطاع از اسباب مادّى و اضطرار . و از این طریق ، بسیارى از كسانى كه بیچاره شدند، و كارد به استخوان آنها رسید، و به آن حضرت استغاثه كردند نتیجه گرفتند.

در خاتمه به قصور و تقصیر نسبت به ساحت قدس آن حضرت اعتراف مى كنیم، او كسى است كه خدا به او نور خود را، و به وجود او كلمه خود را تمام كرده است ; و او كسى است كه كمال دین به امامت و كمال امامت به اوست، و دعاى وارد در شب میلاد او این است:

« اللّهم بحق لیلتنا هذه و مولودها و حجّتك و موعودها التى قرنت الى فضلها فضلك، فتمّت كلمتك صدقاً و عدلا، لامبدّل لكلماتك و لا معقّب لاِیاتك، و نورك المتعلّق و ضیاءُك المشرق و العلم النور فى طخیاء الدیجور الغائب المستور جلّ مولده و كرم محتده، و الملائكة شهّده و الله ناصره و مؤیده اذا آن میعاده، و الملائكة امداده، سیف الله الذى لاینبو، و نوره الذى لایخبو، و ذو الحلم الذى لایصبو...

آیت‌الله مكارم شیرازی در دیدار مدیران مركز تخصصی مهدویت حوزه علمیه قم با اشاره به اهمیت و جایگاه این مركز فعالیت آن را مفید ارزیابی و برگسترش فرهنگ مهدویت در جامعه تاكید كرد.

وی با بیان اینكه در خصوص مسئله مهدویت در گذشته كار ریشه‌ای و دقیقی صورت نگرفته بود، اظهار داشت: خوشبختانه با راه‌اندازی این مركز تخصصی هم‌اینك فعالیت‌های مفید و قابل توجهی صورت می‌گیرد و امیدواریم در آینده شاهد گسترش فعالیت هرچه بیشتر این مركز تخصصی در حوزه علمیه باشیم.

این مرجع تقلید، افزود: در خصوص مسئله مهدویت مطالب فراوانی وجود دارد كه این مسئله جنبه اسلامی و شیعی و سیاسی پیدا كرده به همین دلیل از اهمیت فراوانی برخوردار است.

وی ادامه داد: مهدویت اهمیت فراوانی دارد به همین دلیل دشمنان زیادی هم پیدا كرده است كه وهابیان و فرقه ضاله دشمنان اصلی آن به شمار می‌آیند و به مخالفت جدی آن می‌پردازند و از آثار مثبت آن در جهان تشیع وحشت دارند.

آیت الله العظمی مكارم شیرازی تاكید كرد: متاسفانه در حال حاضر برخی گروه‌های منحرف از مهدویت سوءاستفاده‌های فراوانی می‌كنند كه مدعیان دروغین مهدویت و كسانی كه ادعای رؤیت می‌كنند از جمله گروه‌هایی هستند كه از مسئله مهدویت به نفع منافع نامشروع شخصی خود بهره می‌گیرند و باید مانع گسترش و فعالیت‌های آنها شد.

وی از غلو و بعضی اخبار ضعیف درباره حضرت مهدی (ع) انتقاد كرد و اظهار داشت: برخی افراد به دلیل ناآشنا بودن به مسائل علمی بدون مدرك و استناد قوی علمی در خصوص حضرت مهدی (ع) راه نادرست می‌پویند و اینگونه برخوردها متناسب با سیره اهل بیت (ع) نیست.

این مرجع تقلید تصریح كرد: گسترش خرافات مختلف در خصوص مسئله مهدویت بسیار خطرناك است و باید در این خصوص چاره اساسی اندیشید تا در آینده شاهد زیر سؤال رفتن اصل مسئله نباشیم.

وی گفت: باید به سراغ دلایل قوی از كتاب و سنت برای اثبات وجود آن حضرت برویم، زیرا اگر یك دلیل آسیب ‌پذیر باشد دیگر دلایل هم زیر سؤال می‌رود و ما نباید به برخی افراد اجازه بدهیم تا اینگونه با مسئله مهدویت برخورد كنند.

استاد حوزه علمیه قم افزود: كتاب‌های فراوانی در خصوص حضرت مهدی نوشته شده است كه اغلب به صورت نقلی است، در حالی كه استدلال‌های عقلی بسیار قوی نیز وجود دارد و می‌توان از مبانی عقلی به استنباط مهدویت پرداخت و به وسیله همین استدلال‌های عقلی قوی نتیجه مطلوبی دست یافت.

وی ادامه داد: در زمان ظهور حضرت، دنیا كاملا آمادگی پیدا می‌كند و این آمادگی ممكن است بر اساس خسته شدن مردم از ظلم و جور و رشد فكری آنان باشد.

این مرجع تقلید با انتقاد از برخی تبلیغات نادرست در خصوص ظهور امام زمان (ع) تاكید كرد: برخی ظهور حضرت مهدی(ع) را به گونه‌ای مطرح می‌كنند كه همه از قیام آن می‌ترسند، در حقیقت این افراد به جای زمینه‌سازی برای ظهور، مهدی‌هراسی را ترویج می‌كنند.

وی یادآور شد:‌ برخی می‌گویند اگر حضرت ولی عصر (عج) ظهور كند گردن ما را می‌زند به همین دلیل ما برای ظهورش دعا نمی‌كنیم در حالی كه این نوع تبلیغات بسیار نادرست و غیرعقلانی است.

آیت الله العظمی مكارم شیرازی تاكید كرد: باید به مردم اثبات كرد كه حضرت مهدی (عج) فرزند رسول و رحمت للعالمین است و هرگز با قیامشان به دنبال ریختن خون مردم بی‌گناه نیست و حضرت به دنبال مسائل فرهنگی و ارشاد تبلیغ مردم است و دست بردن به شمشیر حضرت تنها در برابر معاندان اصلاح‌ناپذیر است.

وی ادامه داد: كاری كنیم مردم عاشق ظهور حضرت مهدی شوند نه اینكه مردم از ظهور حضرت بترسند.

ما سه دسته منتظر داریم:

1. کسی که از دور زیاد یاد امام می‌کند و انتظار دیدار او را می‌کشد تا علایم و آثاری از امامش را ببیند، که فرموده‌اند: افضل اعمال انتظار الفرج؛ برترین کارها انتظار فرج است.

2. کسی که آثار و جای پا و جلوه‌ای از امام دیده است، که فرموده‌اند: فان ذلک فرجکم: پس به درستی که فرج امام زمان(عجل الله تعالی فرجه) فرج خود شماست. یعنی انتظار و دعا کردن برای خود شما گشایش و فرج می‌آورد.

3. اگر انتظار، کامل شود و محبت به کمال برسد طوری می‌شود که اگر حضرت مهدی(علیه‌السلام) را در ظاهر ببیند و یا نبیند در یقین او اثر ندارد، بلکه در همه وقت ایشان را با قلب خود مشاهده می‌کند. مانند پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) و اویس قرنی که به ظاهر اصلا یکدیگر را ندیدند، اما هرگز از هم جدا نبودند.

امام سجاد(علیه‌السلام) می‌فرماید: ان اهل زمان غیبته افضل اهل کل زمان لان الله تعالی اتاهم من العقل والفهم والمعرفه حتی صارت الغیبة عندهم بمنزلة المشاهده؛منتظرین واقعی در زمان غیبت، از مردم تمامی زمان‌ها افضل هستند زیرا آنقدر از جانب خداوند عقل و فهم و معرفت پیدا کرده‌اند که غیبت و شهود برای آنها یکسان شده است.

پی نوشت : تبیان

• سخنرانی حجت الإسلام و المسلمین حاج مهدی دانشمند پیرامون امام زمان(عج) ، آماده سازی ظهور و یک دل بودن در اعتقادات

نام فایل	مدت زمان	حجم فایل	لینک دریافت
حاج مهدی دانشمند ؛ 24K	21:24 دقیقه	3.68 MB	دریافت
حاج مهدی دانشمند ؛ 16K	21:24 دقیقه	2,45 MB	دریافت
حاج مهدی دانشمند ؛ 8k	21:24 دقیقه	1,23 MB	دریافت

۲۴k ؛ ویژه کسانی که از سرعت اینترنت بالایی بهره مند هستند.

16K؛ ویژه کسانی که از سرعت اینترنت متوسط بهره مند هستند.

8k ؛ ویژه کسانی که از سرعت اینترنت پایینی بهرمند هستند.

می دانید چرا بعضی با مباحث مهدویت و مسجد مقدس جمکران و اینها مخالفند و سم پاشی می کنند؟

برای این که هر کسی به امام زمان (عج) علاقه پیدا بکند ، در واقع یک روح ظلم ستیزی در وجودش زنده می شود و این مسجد ، کانون افکار ظلم ستیزانه است و دنیای استعماری ، با واسطه و بدون واسطه باید این کانون را کم رنگ کند تا افکار انقلابی ظلم ستیزانه بر ضد آنها پیدا نشود.

حضرت مهدی (عج) کارش انقلاب جهانی است و مردم هم وقتی اینجا می آیند متوجه برنامه ی انقلاب جهانی حضرت مهدی (عج) می شوند. پیداست که در یک چنین شرایطی دشمنان نباید اینجا را تحمل کنند و باید آنچه می توانند سم پاشی کنند.

ولی خوشبختانه این سم پاشی ها تأثیر نگذاشته و روز به روز علاقه ی این جمعیت بیشتر می شود.

منبع : از بیانات آیت الله مکارم شیرازی حفظه الله در مسجد مقدس جمکران ، نیمه شعبان ۱۴۲۶.

۱- لا تخلو الارض من قائم بحجة (اما) ظاهر مشهور، أو خاف مغمور، لئلا تبطل حجج الله و بيناته

ينابيع المودة، ج 1 ، ص 89، ح 34 ، اكمال الدين، ص 291 ، ح 2، نهج البلاغه ، ج 4 ، ص 37 خطبه 147

------------------------------------------------------------------

۱- المهدي منا اهل البيت…

مسند احمد، ج 1 ص 84 ، سنن ابن ماجه ، ج 2 ص 1367 ح 4085 ، مستدرك حاكم، ج 4 ، ص 557

--------------------------------------------

سنن ابي داود ج 2 ، ص 310 ، ح 4284 ، سنن ابن ماجه ج 2 ص 1368، ح 4086

--------------------------------------------

اكمال الدين ، ص 227 و 228 ، ح 7، اعلام الورى ج 2 ، ص 227

--------------------------------------------

اكمال الدين ص 412، ح 8 ، بحار الانوار ج 51 ص 51، ص 73 ، ح 20

--------------------------------------------

اعلام الورى ، ج 2 ، ص 227، بحار الانوار ، ج 51 ، ص 73 ، ح 19

--------------------------------------------

دلائل الامامة، ص 452، ح 428; بحارالانوار، 51، ص 65، ح 2.

--------------------------------------------

فرا گیری ستم و فساد از نشانه های ظهور است. در روایات این مسئله به دفعات آمده است.

برخی ، از این گونه روایات ، نتیجه گرفته اند که وجود ستم و فساد و حکومت های خودکامه در جهان ، پیش از ظهور مهدی (عج) طبیعی است ، بلکه مقدمه ی ظهور و فرج آن حضرت است و ما نباید با مقدّمه ی ظهور آن حضرت مبارزه کنیم.

پیامد های زیانبار این برداشت از روایات ، تا حدودی روشن است.

زیرا بر اساس این تفکر ، امر به معروف و نهی از منکر و دخالت در امور سیاسی ، نه تنها جایز نیست بلکه باید با کسانی که به این مسائل می پردازند ، مخالفت کرد.

به نتیجه ی این برداشت ، هیچ فقیهی نمی تواند ملتزم باشد ، زیرا لازمه ی این تفکّر ، تنها عدم مشروعیت حکومت نیست ، بلکه هر عمل مصلحانه ای باید از دیدگاه آنان جایز نباشد. از امر به معروف و نهی از منکر در امور جزیی گرفته تا مبارزه با ستم و حکومت های ستمگر. حال آن امر به معروف و نهی از منکر ، از ضروریات اسلام و بر هر فرد مسلمان ، انجام آن واجب است.

افزون بر این ، پیامبر گرامی اسلام (ص) در خصوص وظایف منتظران مهدی (عج) می فرماید : (خوشا به حال کسی که به حضور قائم برسد  و حال آنکه پیش از قیام او نیز ، پیرو او باشد. آن که با دوست او دوست و با دشمن او دشمن و مخالف است و با رهبران و پیشوایان هدایتگر پیش از او نیز دوست است ، اینان ، همنشین و دوستان من ، و گرامی ترین امّت در نزد من هستند.) ^۱

بزرگترین مبارز ، علیه ظلم و جور حکومت های باطل ، خود حضرت مهدی (عج) است ، پس چگونه ممکن است که جامعه منتظر در این بُعد به او اقتدا نکند و به او مانند نشود.

-------------------------------------------------------------

منبع : ۱.بحار الأنوار ، ج۵۲ ، ص۱۳۰

از اولین اقدامات امام مهدی (عج) خراب کردن سقف مساجد است. شیخ طوسی از امام باقر (ع) نقل می کند که آن حضرت فرمود : (اولین کاری که قائم ما به آن آغاز می کند سقف مساجد است ، آن ها را خراب می کند و فرمان می دهد سایه بانی چون سایه بان حضرت موسی بر آن ها بنا کنند. ^۱

شیخ طوسی همچنین از بشیر از امام سجاد (ع) نقل می کند که آن حضرت فرمود :

- بشیر ! آیا می دانی اولین کاری که قائم (عج) بدان اقدام می کند چیست ؟

- عرض کرد : خیر .

فرمود : آن دو را بیرون می آورد و هر دو را آتش می زند ، سپس خاکستر آن دو را به باد پراکنده می کند و سقف مسجد پیغمبر را خراب می کند. سپس فرمود : همانا رسول خدا (ص) فرمود : در مسجد سایه بانی چون سایه بان برادرم موسی باشد.

و فرمود : جلوی مسجد رسول خدا (ص) سقف گلی و دو طرف آن چوب خرما بود.^۲

-----------------------------------------------------------------------

منابع : ۱ـ من لا یخصره الفقیه ، ج۱ ، ص۲۳۶.

۲ـ منتخب الأنوار ، ص۱۹۳.

برداشت شده از : کتاب اولین های مهدویت ، نوشته محمد خامه یار

راد مردانی چون سید بن طاووس ، به چنان قرب و منزلتی دست یافته اند که حتی تن صدا و لهجه ی امام زمان (عج) را می شناسند و راه یافتگانی همچون سید بحرالعلوم به هنگام شنیدن لحن قرآن آن حضرت در حرم جدشان امیر المؤمنین (ع) ، بدین سرود مترنم می شوند : (چه خوش است صوت قرآن ، ز تو دلربا شنیدن ).^۱

دلباختگانی چون سید عبدالکریم کفاش ، چنان غرق عشق روی یار می گردند که امام عصر(عج) هر هفته به دیدارشان می آیند و ایشان را می نوازند ، چرا که به اعتراف خودشان : ( اگر هفته ای بر من بگذرد و روی مولایم را نبینم ، به خدا سوگند که جان می دهم).^۲

عارفانی چون سید علی آقای قاضی رضوان الله تعالی علیه ، چنان مست شهود و معرفت می گردند که هر روز به دیدار آن طلعت رشید بار می یابند و ناباوران را با این گفتار تأدیب می کنند : ( کور است چشمی که صبح از خواب بیدار شود در اولین نظر ، نگاهش به امام زمان نیفتد! ).^۳

۱. علی لو ، سید بحرالعلوم دریای بی ساحل ، ص ۹۹؛

۲. به نقل از حجت الاسلام صدیقی؛

۳. علامه حسینی تهرانی ، روح مجرد ، ص ۵۱۳.

... ای دو سه تا کوچه ز ما دور تر !

                             نغمه ی تواز همه پر شور تر!

                                                       کاش که ای فاصله را کم کنی !

                                                                                         محنت این قافله را کم کنی !

هر که به دیدار تو نائل شود ، یک شبه حلال مسائل شود.

                      ای نگهت خاستگه آفتاب !

                                           بر من ظلمت زده یک شب بتاب!

                                                                           ده بر انداز ز چشم ترم !

                                                                                               تا بتوانم به رخت بنگرم !

ای نفست یا رو مدد کار ما !

کی و کجا وعده ی دیدار ما ؟!

شاعر : مرحوم محمد رضا آقاسی

سید بن طاووس می گوید:(سحر گاهی در سرداب مقدس بودم ، که ناگاه صدای مولایم امام زمان روحی فداه را شنیدم که برای شیعیان خود چنین دعا می کردند: "خدایا! شیعیان ما را از شعاع نور ما و بقیه ی طینت ما خلق کرده ی؛آنها گناهان بسیاری با اتکای بر محبت و ولایت ما انجام داده اند؛اگر گناهان آنها گناهی است که در ارتباط با توست ، از آنها بگذر که ما راضی هستیم. و آنچه از گناهان آنها در ارتباط با خودشان هست ، خودت بین آنها را اصلاح کن و از خمسی که حق ماست،به آنها بده تا راضی شوند و آنها را از آتش جهنم نجات بده و آنها را با دشمنان ما در آتش قهر خود جمع مفرما!")

یمحدث نوری ، نجم الثاقب ، ص ۴۵۵.

از ما جز چشمی برای انتظار و دلی برای امید نمانده است. این چشم و دل را نیز خاک راه تو کرده ایم. باشد که غباری از آن بر گوشه ای از قبای تو بنشیند . اینک جرعه ای از جام نیایش خود را در جان ما فرو ریز! تا ما نیز پیوستگی لطف مدام را بنوشیم.

حضرت مهدي (ع) دوازدهمين و آخرين امام از سلسله پاك امامت و ولايت الهي است. ولادت با سعادت آن حضرت، مقارن با طلوع فجر جمعه نیمه شعبان از سال 255 هجري در شهر سامرا به وقوع پيوست. پدر گراميش، امام حسن عسگري (ع) است، و مادر عزيزش "نرجس" كه از طرف پدر نواده قيصر روم و از جانب مادر سلاله شمعون وصي حضرت عيسي (ع) مي باشد.

 نام و کنیه ايشان همانند رسول خدا (ص) است و داراي 6 لقب مشهور است.

از آنجا كه حاكمان ستمكار عباسي بر پايه نويدها و بشارتهاي رسيده از رسول الله (ص) مي دانستند كه فرزندي به نام مهدي از امام حسن عسگري (ع) زاده خواهد شد و همو خروج خواهد كرد و بساط ظلم و جور را از صحن گيتي برخواهد چيد، در صدد بودند كه اگر چنين نوزادي پديد آيد، او را از ميان بردارند. از اين رو تولد و مراحل رشد و نموّ ظاهري آن حضرت، همچون حضرت ابراهيم عليه السلام، در پنهاني صورت گرفت و جز خاندان و شيعيان خاص از وجود حضرتش آگاهي نداشتند. با وجود اين، امام حسن عسگري (ع)، در فرصتهاي مناسب، ايشان را به برخي اصحاب خاص خويش نشان مي دادند تا شيعيان در آينده در مسأله امامت به ضلالت و گمراهي نيفتند، و در دينشان ثابت و استوار باقي بمانند.

سال هاي اول زندگاني حضرت مهدي (ع) به همين منوال گذشت تا اينكه به سال 260 هجري، در سن پنج سالگي پدر عزيزش را از دست داد. در پي اين حادثه غم انگيز، امامت و رهبري شيعيان به آن حضرت انتقال يافت.

حضرتش در آن هنگام، از كمالات و دانشهاي الهي همان را داشت كه ديگر امامان داشتند و اين مقام و منزلتي بود كه خداي تعالي به حضرتش عنايت فرمود. چنانكه يحيي بن زكريا را در حال صباوت و عيس بن مريم را در وقت طفوليت، مقام نبوت كرامت فرمود.

 چنان كه ياد شد، حضرت مهدي (عج) به دور از ديده مردم مي زيست و با افراد اندكي معاشرت داشت. جعفر عموي آن حضرت، با استفاده از اين مسأله، به دروغ خود را جانشين و وارث حضرت عسگري (ع) معرفي كرد. و به همين علت است كه او را كذّاب لقب داده اند. اما به لطف خداوند متعال حضرت مهدي (عج) نقشه او را بر آب كرد. خبر وجود فرزندي از امام حسن عسگري (ع) انتشار يافت و مأموران حكومتي به سعايت جعفر كذّاب ، بر تفتيش و جستجوي خود شدت بخشيدند. و در اين راه آزار و اذيتهاي فراوان براي خانواده حضرت عسگري (ع) فراهم آوردند، ولي كوششهاي آنان حاصلي در بر نداشت. جعفر كذاب نيز از ادّعاي خود طرفي نبست و تنها توانست ميراث آن حضرت را به يغما برد. از اين روست كه امام حسين عليه السلام فرمود : قائم هذه الأُمةِ هُوَ التاسِعُ مِنْ وُلدي وَ هُوَ صاحِبُ الغَيْبَةِ. و هُو الّذي يُقَّسَمُ ميراثُهُ و هُوَ حيًّ . [کمال الدين 1/317] قائم اين امت همان نهمين از فرزندان من است. و اوست كه غيبت كند. و اوست كه ميراثش تقسيم شود در حالي كه زنده باشد. در هر حال سلسله امامان دوازده گانه از هم نگسست و امامت الهي به راه خود ادامه داد، ولي پيگيري و تعقيب دشمن خطري بس جدّي بود كه جان امام دوازدهم را تهديد مي كرد. و همين امر و پاره اي از عوامل ديگر ايجاب مي كرد كه آن حضرت در غیبت به سر برند و به دور از ديده مردم زندگي كنند. امام صادق عليه السلام مي فرمايد : للقائم غَيْبتانِ؛ أحدهما قصيررةٌ وَ الأُخري طَويلةٌ االغَيْبَةُ الأُولي لايَعْلمُ بمكانِهِ فيها إلا خاصَّةُ شيعَتِهِ و الأُخري لايَعلمُ بِمكانِهِ فيها الاّ خاصَّةُ مواليهِ [کافي ج1ص340] از براي قائم دو غيبت باشد، يكي كوتاه است و ديگري طولاني.

در غيبت نخستين، فقط شيعيان خاص از مكان حضرتش آگاهند. و در ديگري تنها خدمتگزاران ويژه حضرتش از مكان او با خبر مي باشند. غیبت صغری بنا به قول مشهور از سال 260 هجري، ابتداي امامت حضرت مهدي (عج) ابتداي امامت حضرت مهدي (ع)، آغاز شد و حدود 69 سال به طول انجاميد. برخي عالمان چون شيح مفيد و سيد محسن امين عاملي، آغاز غيبت صغري را از هنگام ولادت آن حضرت به شمار آورده اند. زيرا در آن سالها نيز ، حضرتش به دور از نظرها مي زيسته است. با اين حساب، دوره غيبت صغري 74 سال مي شود. حضرت مهدي (ع) در دوره غيبت صغري چهار تن از شيعيان صالح خود را به عنوان سفیر معرفي نمودند كه هر يك از پس وفات ديگري ، به انجام اين وظيفه بزرگ مي پرداختند. اين چهار تن سوالات و مشكلات مردم را به آن حضرت عرضه مي كردند و پاسخهاي ايشان را به مردم مي رساندند. حساسترين فراز دوران غيبت صغري، مرگ علي بن محمد سمري بود. زيرا همزمان با مرگ او، دوران ارتباط مستقيم با امام زمان (عج) به انجام رسيد و عصر غیبت کبری آغاز گرديد.

 در دوران غيبت كبري به حكم اينكه ارتباط مستقيم با امام زمان عليه السلام مقدور نيست، وظيفه مردمان آن است كه براي آشنايي با دستورات قرآن و اهل بيت عليهم السلام به عالمان رباني و فقيهان وارسته و عادل مراجعه كنند و با راهنمايي آنان تكاليف ديني خود را به كار بندند.

اعتقاد به مهدویت در بسياري از اديان گذشته نيز وجود دارد و در دين مبين اسلام در آیات قرآن ، کلام معصومین و احادیث قدسی از آن سخن به ميان آمده است ،حتي مي توان سیمای حکومت مهدی (عج) را در قرآن جست . به زودي آن اسطوره صفات عالی انسانی و آن دليل مرد شمشیر به دست مجاهد در راه خدا خواهد آمد .قابل ذکر است که در روايات از علائم ظهور حضرت سخنهايي به ميان آمده است.

يکي از سوالات مهم در زندگي حضرت مهدي (عج) طول عمر ايشان مي باشد که با تکيه بر اصول علم پزشکي و با نگاه به تاريخ موثق در وجود انسانهايي با عمرهای طولانی ميتوان اين قضيه را پاسخ گفت . طبق نص شريف روايات، بزرگترين عبادت، دعا براي فرج حضرت ولي عصر (عج) است، يا به معناي صريح تر دعا كردن و آماده كردن خود و اطراف خود براي ظهور آخرین ذخیره الهی بر روي زمين، حجت خداو مصلح جهان است. بياييم فرج را از خود آغاز كنيم تا به فرج سرورمان و مولايمان مهدي ( عج) رهنمون شويم.

 او منتظَر است... .

مصحف فاطمه(س) در دست امام زمان(عج)

وقتی که خداوند متعال پیغمبرش (ص) را قبض روح نمود ، فاطمه(س) چنان از وفات آنحضرت اندوهگین شد که کسی جز خدا مقدارش را نداند. از این رو خداوند فرشته ای را بر وی فرستاد تا او را دلداری داده و با او سخن بگوید : فاطمه(س) این جریان را به امیرالمؤمنین گزارش داد ، علی (ع) فرمود : هر گاه آمدن فرشته را احساس کردی و صدایش را شنیدی به من بگو . پس فاطمه(س) به امیر المؤمنین(ع) خبر داد و آن حضرت هر چه می شنید می نوشت، تا آنکه از سخنان مصحفی ساخت، ولی در آن مصحف ، چیزی از حلال و حرام نیست ، بلکه در آن ، علم به پیشامد های آینده است .                                       (اصول کافی ،ج۱ ،ص۲۴)

امام صادق (ع) در این روایت ، چگونگی پدید آمدن این مصحف شریف را توضیح داده و در روایتی دیگر به یار وفادار و با صفای خود ابو بصیر می فرماید :(همانا مصحف فاطمه(س) نزد ماست ، و مردم چه می دانند که مصحف فاطمه(س) چیست؟!) ابوبصیر عرض کرد : مصحف فاطمه(س) چیست ؟ حضرت فرمود :(مصحفی است سه برابر قرآنی که در دست دارید، به خدا سوگند ، حتی یک حرف قرآن هم در آن نیست.)  (اصول کافی ، ص ۲۸۳)  ؛ یعنی مطالبی که شما از ظاهر قرآن و تفسیر آن می فهمید ، در مصحف فاطمه(س) نیست ، ولی از نظر تأویل و معنای باطنی قرآن که ما اهل بیت آن را می فهمیم ، مصحف تفصیل قرآن است.

طبق روایات بدست آمده ، معلوم می شود این مصحف شریف دست به دست از امامی به امام دیگر منتقل گشته ، تا به دست امام زمان (عج) رسیده است.

حضرت رضا(ع) می فرمایند : (امام نشانه هایی دارد. دانشمندترین مردم است. در داوری ، پرهیزکاری ، بردباری ، شجاعت ، عبادت و شخاوت ، سرآمد روزگار است ... و مصحف حضرت فاطمه زهرا (س) نیز در دست او می باشد .)     (اثبات اهداة ، شخ حرّ عاملی ،ج۷ ، ص ۳۸۸)

 صالح‏عليه السلام از قومش غايب شد و پس از آن‏كه به سوى آن‏ها بازگشت، عده كثيرى او را انكار كردند، چنان‏كه در كمال الدين از امام ابوعبد الله صادق‏عليه السلام مروى است كه فرمود: صالح مدّتى از قومش غايب شد، روزى كه از آنان غيبت يافت، ميانسال و خوش هيكل و خوش اندام بود، ريش انبوه و شكم خفته‏اى داشت، گونه‏هايش سبك و در ميان مردمان ميان بالا بود. هنگامى كه به قومش بازگشت او را به صورتش نشناختند، و آن‏ها را بر سه طايفه ديد: يك طايفه منكر و كافر، و طايفه ديگر اهل شك و ترديد بودند، و طايفه سوم يقين و ايمان داشتند. اوّل، آن طايفه كه اهل شك و ترديد بودند را دعوت كرد، و به آنان گفت: من صالح هستم. آن‏ها او را تكذيب كردند، و دشنام دادند و راندند، و گفتند: خداوند از تو بيزار است، صالح به صورت تو نبود. سپس نزد منكرين و كافرين آمد، و آن‏ها را دعوت فرمود، ولى از او نپذيرفتند و به بدترين وجهى از او رميدند. آن‏گاه نزد طايفه سوم آمد و گفت: من صالح هستم. گفتند: نشانه‏اى بگو كه بدانيم تو صالح هستى،چون كه ما ترديد نداريم كه خداوند تعالى آفريدگار است، هر كس را به هر شكل كه بخواهد درمى‏آورد، ما در ميان خودمان نشانه‏هاى قائم را به يكديگر اطلاع داده و .......

تذكر : براي ديدن ادامه مطالب به ادامه مطلب مراجعه نماييد.

از آنجاكه خلفاى بنى عباس دانسته بودند ; دوازدهمين امام شيعيان همان مهدى موعود است كه زمين را پر از عدل و داد مى كند و دژهاى گمراهى و فساد را درهم مى كوبد و نيز مى دانسته كه او از فرزندان امام حسن عسكرى ع است ; در صد برآمدند اين نور را خاموش كنند، از اين رو امام مهدى ع از نخستين روز ولادت در پنهان مى زيست و مردم به طور عموم او را نمى ديدند ولى با اين وجود عده اى از اصحاب امام حسن عسكرى ع بودند كه توفيق شرفيابى و معرفى را يافته بودند. برخى از آنها عبارتند از:

1 ـ حكيمه خاتون; دختر امام جواد، خواهر امام هادى و عمه امام حسن عسكرى ع كه شب تولد امام مهدى ع او را زيارت كرد. تا آن كودك متولد شد به خاك سجده كرد و انگشت سبابه را رو به آسمان بلند نمود و عطسه زد و گفت: « الحمد الله رب العالمين و صَلّى الله على محمد و آله.»

 
2 ـ ابو بصير خادم گفت: بر صاحب الزمان (عج) وارد شدم در حالى كه درون گهواره بود، نزديك رفتم و سلام كردم. حضرت فرمود مرا مى شناسى؟ عرض كردم: آرى تو بزرگ و سيد من، فرزند امام من هستى. حضرت فرمود: « اَنا خاتَمُ الاوصياء و بى يُرفع البلاء من اهلى و شيعتى.»

 
3 ـ سعد بن عبدالله قمى ـ با نامه هاى فروان با جمعى براى زيارت آن حضرت به سامراء رفته و طرف راست امام حسن ع كودكى را ديدند كه چون ماه درخشان بود، پرسيدند: اين كيست؟
گفته شد: مهدى قائم آل محمد ص است.

4 ـ روزى جمعى از شيعيان (چهل نفر) نزد امام يازدهم آمدند و از آن امام تقاضا كردند تا حجت پس از خويش را به آنان بنماياند و بشناساند و امام چنان كرد. آنان پسرى را ديدند كه بيرون آمد همچون پاره ماه ـ شبيه به پدر خويش.
امام حسن عسكرى ع فرمود:
پس از من اين پسر امام شماست و خليفه من در ميان شماست. امر او را اطاعت كنيد از گرد رهبرى او پراكنده نگرديد كه هلاك مى شويد و دينتان تباه مى گردد. اين را هم بدانيد كه شما او را پس از امروز نخواهيد ديد تا اينكه زمان طولانى بگذرد، بنابراين از نايب او عثمان بن سعيد اطاعت كنيد.

آن بزرگوار قلب عالم امکان است ؛ یعنی قلب همه ی هستی در عرصه ی خلقت بوده و با تپش قلب آن عزیز ، قلبهای همه ی مخلوقات به تپش می افتد. او جان همه ی عالم است ؛ یعنی اگر وجود آن امام مهربان نبود ، عالم خلقت وجود نداشتو روحی در پیکره ی مخلوقات نبود .

او ( انیس القلوب ) است ؛ یعنی او انیس قلبهای مجروح دردمندان ، بی پناهان ، مستمندان ، آوارگان ، اسیران ، از پا افتادگان و پریشان حالان می باشد که با او خلوت کرده و با اُنس می گیرند ، تمام دردها و رنج های خود را بدون هیچ گونه پرده پوشی به محضرش عرضه می دارند و آن بزرگوار با دست مهربان و نوازشگرش آن ها را نوازش می دهد. اشکها  و ناله های آنها را خریدار است وهمه را در آغوش محبّتش می فشارد. 

آن بزرگوار( حبیب القلوب ) است ؛ آقایی که دوست مهربان و عزیز قلبهای مجروح شده ی بی پناهان است.

در زیارت امام زمان(عج) می خوانیم :

" السَلامُ عَلیکَ یا حُجَّةَ اللهِ عَلی مِن فِي الأَرضِ وَ السَّماء " 

" سلام بر تو ای حجت خدا بر هر کس که در زمین و آسمان است. "

آن بزرگوار حجّت خدا بر آفریدگان زمین و آسمان ها و امام همه ی خلایق خلقت است. آن بزرگوار اسرار الهی وکلید همه ی درهای بسته است. او ذخیره ی انبیاء و اولیاء و انتقام گیرنده ی خون مظلومان عالم از ستمگران و جبّاران تاریخ است.

او معدن علوم الهی و ناشر همه ی منابع و علوم ناشناخته ی خدای تعالی در زمین و آسمان هاست و او وارث وباقی مانده ی از اولین و آخرین انبیاء و اولیاء است.

آن امامی است که در پهنه ی خلقت ، تصرّف و احاطه دارد و همه ی مخلوقات زمینی و آسمانی و ملکوتی امام زمان (عج) را به امامت می شناسند و به آن بزرگوار ارادت داشته و منتظرش می باشند و امام منحصر به زمینی ها نیست بلکه همه ی عالم خلقت انتظارش را می کشند.

همه ی عالم " انتظار حجتی "  را می کشند ، که معدن رحمت ، معرفت ، محبّت و کرامت است. او ولی و سرپرست مؤمنان است.